پرواز همای - زبان نگاه (نت)

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسـان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن میگویم

پاسخم ده به نگاهی که زبان مـن و توست

روزگاری شــد و کس مرد ره عشق ندید

حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گر چـه در خلوت راز دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه ی عشق نهان مـن و توست

این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت

گفـت و گویی ز خیال و ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل

هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست

سایه ز آتشــکده ی ماست فروغ مه و مهر

وای از این آتش روشن که به جان من و توسـت