نت دستگاه‌ها و آوازهای سنتور

شور مهم‌ترین و پرکاربردترین دستگاه موسیقی ایرانی است. این دستگاه حال‌وهوایی گرم، عاطفی و پر از حسرت دارد و پایه‌ی بسیاری از تصنیف‌ها و آهنگ‌های ماندگار ایرانی است.

ماهور دستگاهی شاد، باشکوه و پرانرژی است که بیشتر در جشن‌ها نواخته می‌شود. گوشه‌هایی چون «داد»، «خسروانی» و «کرشمه» از شهرت ویژه‌ای برخوردارند.

همایون دستگاهی باشکوه، عاشقانه و اندوهناک است. گوشه‌هایی مانند «بیداد»، «چکاوک» و «راک» از معروف‌ترین گوشه‌های آن به‌شمار می‌روند.

سه‌گاه دستگاهی پر از تنش، حزن و شکوه است. گوشه‌هایی مانند «مویه»، «مخالف» و «حزین» آن را به یکی از عمیق‌ترین دستگاه‌های موسیقی ایرانی تبدیل کرده است.

چهارگاه دستگاهی حماسی، پرصلابت و در عین حال لطیف است. گوشه‌هایی چون «حصار»، «مویه» و «زابل» از شهرت والایی برخوردارند.

راست‌پنجگاه دستگاهی است که در آن ماهور و شور به‌هم می‌پیوندند و فضایی متفاوت و مدرن می‌سازند. این دستگاه در موسیقی معاصر بسیار مورد توجه آهنگسازان بزرگ قرار گرفته است.

نوا دستگاهی آرام، عارفانه و مراقبه‌گونه است. این دستگاه در بین نوازندگان سنتور جایگاه ویژه‌ای دارد و گوشه‌هایی مانند «گردانیه»، «نیشابورک» و «عشاق» از آن جمله‌اند.